Half 9 langs drukke weg op weg naar Garnwerd.Een zelfmeegebrachte koffiestop, met uitzicht op een draaibrug over het Reitdiep, brutale, geëvolueerde mussen, die de suiker in de koek niet konden waarderen, maar het brood uit je tas tjilpten, fijne gesprekken, waarvan de afgedane zaken in het Reitdiep gekieperd konden worden. We weken deze dag van de route af, op advies van..... mevrouw Mulder. Zij kende een "mooiere" route, met prachtige kronkelweggetjes en slootjes, weidevogels en een container waarachter je kan plassen. Bij Wierummerschouw pakten we de PP-route weer op.
Bovenop een Wierd lag een prachtig klein kerkhofje met z'n doden uit te rusten onder zeer bijzondere zerken of zelfs eigengemaakte graven. "Hier wil je toch begraven liggen ......." We zagen onderweg een leuk paadje met de naam Platvoetspad en twijfelden of we ook hier onze eigen PP-route zouden schrijven. Toch maar door volgens het boekje. Aan het eind kwamen we toch weer uit op het Platvoetspad. We hadden misschien wel kunnen afsnijden en dat hadden onze benen niet erg gevonden. Aan de overzijde van het Van Starkenborghkanaal een bankje voor de lunch. We kregen gezelschap van een hondje van de overkant, die ook wel zin had in een boterham met kaas. Hij bleef geduldig en gezeggelijk aan onze voeten liggen tot de laatste kruimel in onze mond was verdwenen. No hard feelings...., hij ging gewoon weer terug waar hij vandaan was gekomen. We wandelden door over de Paddepoelseweg en genoten van de verschillende kwaakconcerten. Het pad werd ook gebruikt door inline skaters en wielrenners, hondenuitlaters en studenten en hun docenten.
En zo plots uit het niets, verrees het Zernike universiteits complex van de stad Groningen. Een imposant gebouw, van bijzondere, moderne architectuur. We misten de Noorderbegraafplaats door onze conversatie en ook omdat we al een kerkhof bezocht hadden. Helaas misten we daardoor ook het vervolg van de route. Geen nood, we vonden hem weer terug. Om onze pijnlijke benen te vergeten kletsten we maar wat en ja hoor, weer niet opgelet en weer van de route af. Allemaal extra meters, en die tellen als je benen niet meer willen.
Toch maar even de weg teruggezocht én gevonden, door het Noorderplantsoen dat op 17e eeuwse stadswallen
is gebouwd.
Eindelijk is daar dan de stad, waar Jeannette het Goudkantoor nog kent van haar vorige bezoek. Een watertje en een soepje, maar ook een frisse wind. Dus op naar het bier op een warmer plekje, nl. het Groninger museum.
We pikten nog een pianoconcert mee in de stationshal, maar de belangstelling verdween snel doordat de benen opnieuw hun aandacht opeisten. In de trein werden we nog even op een dwaalspoor gezet, doordat de omroepster ons probeerden wijs te maken dat dit boemeltje de sneltrein naar Leeuwarden was. Gelukkig zat er een doorgewinterde reizigster uit Roodeschool in onze coupé die ons verzekerde dat deze trein zou stoppen in Winsum. Bij het vallen van deze plaatsnaam kwam er uit de bank voor ons ook een zucht van gerustheid en daar zaten 2 dames (overduidelijk zussen) die wij de eerste dag ook al hadden zien lopen op het traject Winsum-Pieterburen. Zij herkende ons ook en we raakten aan de praat, waarbij tot onze verbazing bleek dat een van hen ook uit Uden kwam. Vanaf het station nog even op de tanden bijten tot aan de voordeur en het bankje van mevrouw Mulder. En toen mochten de schoenen uit, de douche aan en Spiroflor op de pijnlijke hamstring en bovenbeenspieren. 's Avonds scoorde Janny nog een mooie zonneklep en haalden we ons maaltje bij Anytime. Min of meer te moe voor een Portje, namen we er toch een en schoven rozig onze bedjes weer in.
Dagimpressie:
Feiten van de dag: warm +/-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten