Sleen - Coevorden 15 oktober 2011

Sleen (Erm) – Coevorden

We nemen afscheid in Emmen en horen dat de route van deze dag vooral over asfaltwegen zal gaan.

Komt vandaag goed uit: de heup van Janny is gisteren enigszins overbelast en voor haar is het prettiger wandelen. Rustig aan beginnen.

We starten met het openkrabben van de autoruiten. Flink gevroren vannacht. Maar het levert uiteraard weer een prachtige open lucht op en een mooie kleur licht.

De route is wederom prachtig. Mooie landschappen, doorkruist met vaarten en kanalen (afwatering in de tijd van de ontginning van de veengronden).

We zien diverse groepen ganzen in formatie overvliegen, we komen langs een boerderij met een wei vol Alpaca’s .

Op één punt mogen we van de weg af, en langs een privéperceel komen we uit op een nat zandpad. We eten de laatste bramen die er nog hangen en worden getrakteerd op prachtige vliegenzwammen. De èchte, zoals we die alleen uit sprookjes kennen, zó mooi!! Een schuiver door de modder nemen we voor lief.

Verderop worden we door een bejaarde man in één zin genoemd met koeien die hij verwacht had op zijn weg tegen te komen. We nemen niet de moeite om uit te leggen waarom wij van noord naar zuid lopen. Coevorden lonkt. We zijn bij voorbaat al trots op onszelf.

Aan de rand van Coevorden bouwen we een rust in. We vleien ons neer tegen een peiler van het viaduct over het Stieltjeskanaal en kijken over het water uit. Even ogen dicht, zon op ons gezicht en voeten uit de schoenen. Een notenmix zorgt voor nieuwe energie.

Tijdens het opstaan worden we ingehaald door onze wandelaars uit Venlo, die aangeven dat ze een bijzondere slaapplek in Sleen hebben gehad bij B&B de Schoenlapper. Dat was inderdaad een prachtig karakteristiek boerderijtje. Een van de vele die we onderweg zijn tegengekomen. In Coevorden wandelen we door het Heutspark en herkennen de vestinggracht. We staan stil bij het kasteel en het moderne gemeentehuis maar besluiten toch meteen de trein terug naar Emmen te nemen om daar even te gaan zitten.

We treffen meerdere Pieterpadters op het station en ook de wandelaar laat zich weer even zien (die zaten net toch nog op het terras thee te drinken??). Wie weet tot ziens op een volgende keer?

Onze treinen gaan ieder een andere kant uit. Jeannette en ik sluiten in stijl af: met tweeën op een verwarmd terras aan een koffie, Tia Maria. Ja, mét slagroom en ja, mét een bonbon.

Schoonloo- Sleen 14 oktober 2011

Op donderdagavond zijn we vertrokken en we worden hartelijk ontvangen in Emmen door een kwieke, actieve, bijna 80 jarige dame, mevrouw Tjeerdsma.

We praten wat onder het genot van een kopje thee en worden verrast door de energie die deze mevrouw uitstraalt: lid van een boekenclub, vrijwilligerswerk, eten met vriendinnen, te voet naar het dorp 10 kilometer verderop, scrabble met een tante van 92 en lid van Vrienden op de Fiets: “Tja, je moet er zelf wat aan doen hè!”. Ze verzekert ons van een prachtige route op de eerste wandeldag en vertelt over een stukje bos met manshoge mierenhopen (beschermd).

Ze wijst ons op een extra plaid op de slaapkamer, want het kan een koude nacht worden. We kruipen voldaan en met een wijze les in gedachten het bed in. Ons eerste kadootje is binnen.

Schoonloo - Sleen

Op vrijdag wandelen we naar het station en komen onderweg Van Ravenswaay tegen. Het valt Jeannette niet mee om het werk achter zich te laten.

In Schoonloo vervolgen we de Pieterpadroute en denken met een glimlach terug aan onze jagers van de vorige keer. We lopen direct in het buitengebied en staan talloze keren stil voor mooie plaatjes.

Wat is het mooi buiten op deze frisse, zonnige ochtend in de herfst. Graslanden vol met rijp, spinnenwebben met parelende waterdruppels en het zonlicht dat zacht door de bomen heen valt.

Op en top genieten. We wandelen over zogenaamde Flintwegen (Flinten zijn stenen en veldkeien die werden verzameld door arme bevolking in het begin van de 20ste eeuw en die gebruikt werden om o.a. boswegen te verharden) en door een drassig veengebied met meren en vennen

(o.a. de Tweelingen). (Schoonloo ligt midden op het Drents plateau. Het uitgestrekte bos wordt afgewisseld door enkele open gebieden. Ze hebben namen als De Tweelingen, het Elpermeer en de Meeuwenplassen. Het natuurgebied biedt onderdak aan veel bijzondere planten en dieren. De das en de veenbesparelmoervlinder komen er voor.)

Onze enige koffiestek ligt op 8 kilometer. Het blijkt dat de biologische boerderij verhuisd is en dat de winkelruimte is overgenomen door Margreet die er een trainingscentrum heeft geopend: Buyten - www.buyten.nu. Het gebouw is ecologisch gebouwd en straalt een sereniteit en rust uit die ons als een magneet aantrekt. De koffie kunnen we bij de buurvrouw halen, die voor ons Pieterpadters een bijgebouwtje heeft ingericht met zelfbediening biologische koffie, thee en iets lekkers. Het tweede kadootje ligt klaar. Een prachtig sfeervol fotoboek met teksten rondom het thema: de kunst van het ontbijten. We bladeren, kijken, lezen en delen onze gedachten.

Nieuwe gezichten kijken voorzichtig om het hoekje en worden door ons van harte uitgenodigd om aan te sluiten. De wandelaar blijkt uit Venlo te komen en kent ons laatste traject Swolgen-Venlo. En ja, IJssalon Cleevers (zie ons verslag Swolgen-Venlo) kent hij ook. Hij sluit naadloos aan bij de lyrische verhalen van Janny over de heerlijke ijscoupes die zij serveren en eindigt het verhaal met een verwijzing naar koffie, likeur èn een bonbon.

De klik is gemaakt. We krijgen een tip mee voor brasserie Loohoeve in Schoonloo. Schoonloo schijnt ons niet los te willen laten........

We vervolgen onze route. Prachtige natuur, lekker weer en het zonnetje dat inmiddels voor een aangename temperatuur zorgt.

Op hetPieterpadbankje geven we onze voeten wat rust.

Even verderop gebruiken we het volgende bankje om de zon op ons gezicht te laten inwerken en genieten van het prachtige ven. Een ideale manier om weer bij jezelf te komen.

Het tempo zit er goed in, en we voelen ons goed. De 24 kilometer zijn geen probleem en de kerk van Sleen komt in zicht.

We strijken neer op een terrasje, en uiteraard is nu de koffie, likeur en bonbon aan de beurt.

We hebben het verdiend en genieten met volle teugen.

Met de bus terug naar Emmen, een warme douche en nee, niet gaan liggen, want dan zijn we meteen vertrokken. Eerst nog naar Schoonloo. Gewoon terugrijden naar waar we die ochtend begonnen zijn. Geen probleem toch………? Tja twee vrouwen, in het donker, waarvan de een zich laat afleiden door een CD-hoesje, en de ander het verschil tussen de verschillende windrichtingen niet helemaal onder de knie heeft. We zijn echter niet voor één gat te vangen en uiteindelijk kunnen we met een portje bij de open haard gaan zitten, in afwachting van een heerlijke maaltijd. Na nog wat omzwervingen op de terugweg, rollen we moe en bijzonder voldaan het bed weer in.