PP Zuidlaren - Rolde 09-10-2010

Na een nachtje slapen op een heerlijk boxspring matras, douchen we ons in een luxe badkamer, trekken ons wandeltenue aan en vouwen onze vrouwelijke outfit terug in de koffers. Het lunchpakket is al voor ons klaargemaakt en we genieten bijna te lang van het heerlijke ontbijtbuffet. Afrekenen, spullen in de auto, O, daar is de regiotaxi al. Alweer in luxe (Mercedes station C-klasse) worden we gereden naar Zuidlaren, ons vertrekpunt van vandaag. Jammer dat de chauffeur dit keer niet in de smaak viel; hij was niet zo spraakzaam en wat vervelender was: hij rook niet zo fris oftewel hij stonk. Ja, je kan ook niet alles hebben!

In Zuidlaren was het nog nevelig.

Even oriënteren, de rugzak inspecteren;

we hebben de route al getraceerd. Hij loopt Zuidlaren uit door de parkachtige tuinen en paviljoenen van Dennenoord, van oorsprong een “krankzinnigengesticht”, later een psychiatrische instelling. Het is daar zo mooi dat je er bijna voor je plezier zou willen zitten….. nou neen, eigenlijk toch maar niet.

Hoewel we ons hadden voorgenomen niet al na 3 km aan de koffie te gaan, kregen we er toch al zin in. Onze eerste koffiestop volgens het PP-boekje was echter gesloten. We wisten dat het nu even doorbijten zou zijn tot de volgende stop. Helaas het was niet anders, het zonnetje was inmiddels gekomen en de stemming én de pas zaten er goed in.

Niet alleen mooie boslanen, maar ook mooie gesprekken die spontaan komen en gaan; we zouden er een portret van kunnen maken en Bart vragen of hij het in beeld zou kunnen brengen, die wandeling van ons.

Langs het Schipborgse Diep,

omzoomd door prachtige weilanden en oevers van riet, over een smal bruggetje steken we de Drentsche Aa over. We stellen ons de weiden voor in juni, wanneer hier de wilde orchideeën bloeien.

Via wildroosters komen we in de Gasterse Duinen. Er komen steeds meer wandelaars; het weer is ook zo prachtig. Het is een echt heidegebied met duinen, klimmen en dalen.

Aan het eind rust er al eeuwen een hunebed en sinds een paar minuten ook een paar wandelaars. Wij lopen door, want we zijn vlak bij Gasteren (daar zal toch wel koffie en een WC zijn?)

Onze wensen gaan in vervulling.

In de uitspanning binnen is het wat muffig en het kost ons moeite te beslissen of we binnen of buiten zullen gaan zitten. De wind is fris; de bediening is lauw. We bestellen de koffie met iets lekkers toch maar binnen en laten onze voeten even bijkomen buiten de schoenen. Niet te lang zitten,want anders kakken we in.

Gasteren laten we achter ons en lopen een saai stuk langs een autoweg, op naar het Ballooërveld, het grootste restant “woeste heide” in Drenthe.

Het is inmiddels warm geworden, de vesten gaan uit, de flesjes gaan leeg. Er lijken steeds meer mensen vandaag te pieterpatten, want het is druk op de route. We zoeken een heidepan om in te liggen, want de km’s gaan vlot en het is nog vroeg in de middag. We kunnen het ons dus permitteren om effe lui te zijn.

Roldertoren tekent zich af aan de horizon en we ruiken stal. We beloven onszelf een drankje en hapje op het terras bij Hotel Erkelens, mits in het zonnetje.

Rolde is een mooi dorp, met statige huizen.

Het ademt sfeer en vakantiegevoel.

Aan de tapas en de ice tea genieten we na van de wandeling. Het zonnetje gaat echter snel schuil achter de huizen en het windje is koud. Daarom zoeken we onze warme auto op en aanvaarden de terugreis.

Met heerlijke cd’s van o.a. Herman van Veen mijmeren we onze eigen mijmeringen. We voelen ons tevreden en rijk. Trekken de conclusie dat we deze dagen zo gemakkelijk op een lijn zaten en dat dat gevoel de basis legt voor onbezorgd genieten. We zijn blij met onze vriendschap. Het afgelopen weekend hebben we weer kunnen ervaren hoe fijn het is om een vriendin te hebben en om vrouwenenergie op te doen.

Tot slot nog een kleine fotoimpressie van de dag.

PP De Spoom 08-10-2010

Een spoom, een tussengerechtje om de smaak te neutraliseren, zodat je volop kunt genieten van de volgende gang. Zo ervaren we ons saunadagje, even opladen (of liever gezegd ontladen) zodat we fris aan de wandeldag kunnen beginnen.

Veel pieterpadlopers verhalen over bijzondere ontmoetingen.

Wij herkennen dat. Ook wij ontmoeten vandaag weer mensen die ons raken en mogelijk zelfs ons pad bijsturen. We beseffen dat ook wij twee bijzondere mensen zijn, twee bijzondere mensen die het Pieterpad lopen en daardoor op onze beurt ook weer bijzondere mensen ontmoeten.

De hele weg naar deze tweedaagse toe, was bijzonder. De weg er naar toe, de planning, het bijsturen, het passend zijn voor beiden, de dingen die uitgesproken zijn....

en dan het verhaal van vandaag vrijdag 8 oktober 2010:

Na een heerlijk ontbijtbuffet stappen we in de auto. We nemen een wandelroute in de buurt van de sauna mee, want tja, helemaal niks actiefs……..

We vinden op geheugen (!!!) de weg naar de sauna, die pas een uur later open gaat en daarom besluiten we op zoek te gaan naar koffie. We rijden door pittoreske dorpjes en door prachtig buitengebied richting Viers en

ja hoor we vinden wat we nodig hebben:

“de theetuin is geopend”.

We zien (nog) geen theetuin, negeren de overige horecagelegenheden van Fries en lopen terug naar het bord met daarop de uitnodiging om binnen te lopen bij de theeschenkerij. Niet getrokken door de buitenkant, wel door de herinneringen die we hebben aan onze start in Pieterburen en het gevoel van een soort traditie die zich voortzet op onze wandelingen om te starten in een theetuin. We worden weer verrast.

Ja hoor, de theetuin schenkt ook koffie en ja hoor loop maar vast door naar het achterhuis. We banen ons een weg naar achteren, door de speelgoedwinkel, de curiosa en snuisterijen. Janny’s aandacht wordt getrokken door vaasjes en glaasjes die herinneringen oproepen aan haar kindertijd. Ook oude spiegelkasten, nuzziks en bonbonschaaltjes roepen beelden op aan logeerpartijtjes bij opa en oma. Via een bescheiden ruimte waar High Tea geserveerd kan worden, lopen we door naar de achterdeur die naar de tuin leidt. We zijn zo vrij om de deur van het slot te halen; we willen in die tuin!!! Een groot contrast met de winkel. De tuin is wijds, goed onderhouden en met beukenhagen zijn gezellige hoekjes gecreëerd.

Het ademt een sfeertje “jaren 70”.

De uitbater is verbaasd dat we in de tuin willen zitten. Het is een blije, enthousiaste man, met een noorderlijk accent, die als hij lacht zijn tanden ontbloot en er daardoor niet knapper op wordt. We vertellen hem van ons spijbeldagje, voordat we het Pieterpad weer optrekken. Alsof hij zelf de koffie heeft gezet en de appeltaart heeft gebakken komt hij trots en breed lachend met zijn dienblad met lekkers weer naar buiten en wij genieten van de extra’s bij de versgemalen koffie.

In de winkel kan Janny de glaasjes niet voorbijlopen en bij het afrekenen doet de eigenaar een beroep op onze wandelgeest. Schotland!!!! Echt iets voor ons!!! Van de Island of Skye naar Ford William. Of een afstand van 150 km in vijf dagen ook iets voor ons is, dat valt te betwijfelen. Maar Schotland an sich…… we blijken een stil verlangen te delen.

De wandelroute is in de auto blijven liggen. Op naar René van sauna De Bron en ja, ook nu vinden we de weg weer terug, zonder Tomtom, maar met ons eigen wonderbaarlijke richtingsgevoel en analytisch vermogen. We starten rustig in de buitensauna en na de lunch zijn onze massages ingepland. Bijzonder: Anneke, onze masseuse, weet meer te raken dan alleen pijnlijke spieren. Tussendoor komt ook René belangstellend voorbij en houdt ons als een goed gastheer goed in de gaten. De hele dag ademt een sfeer van rust en vertrouwelijkheid uit. Alles is goed en komt zoals het komt.

We tanken helemaal bij.

Eenmaal terug in ons hotel, tutten we ons prachtig op voor het diner. Het is aan niemand besteed, behalve aan onszelf en we hebben er lol in. De rode mul smaakt ons goed en een koffie met likeur 43 in het café, houdt de stemming er in. We zijn klaar voor het actievere werk morgen. Welterusten….

PP Zuidlaren - Rolde 07-10-2010

Het voorbereidende werk.

Een week voor vertrek: door tijdgebrek om er even samen voor te gaan zitten spreken we af ieder voor zich vast wat te rond te neuzen of te bellen voor de overnachting. Als door een ingeving ga ik kijken op de site van Bookingpuntcom of er leuke hotelletjes in de buurt van Rolde zijn. En die zijn er natuurlijk. Een prachtig hotel midden in Rolde, vlakbij de route; de plaatjes spreken voor zich en hebben mij “eigenlijk” al over de streep getrokken. Past dit wel in de eenvoud van het tevoet door Nederland trekken? Misschien zegt Janny wel neen. Maar Janny zei binnen 5 minuten per sms ja en ze had ook nog een arrangementje ontdekt! Geen gemaar en ge-eigenlijk, doen dus!

De dag van vertrek: Janny zit in de lappenmand en twijfelt eraan of ze wel 2 dagen kan lopen. Jeannette helpt haar herinneren dat we het vooral voor ons plezier doen en we kunnen natuurlijk ook eerst een dagje naar de sauna gaan. Kwartiertje later een smsje van Janny: www.saunadebron.nl. Jeannette, op haar werk, stiekem even de site op en meteen om. Smsje terug: doen! + het arrangement de Bron, met massage en late lunch. O, o, gaan we nog wel het Pieterpad lopen?

’s Avonds om 7 uur vertrek: 2 uitgelaten meiden gaan lachend en joelend de auto in: we laten het gewoon gebeuren en zien wel wat het wordt. Na een kleine 2 uur rijden komen we aan bij Hotel Erkelens in Rolde. www.hotel-erkelens.nl. We komen tot de conclusie dat het een gezellige en warme plek is. Blij verrast bij het zien van de kamer; het beantwoord helemaal aan onze verwachting; de plaatjes zijn net zo mooi als de werkelijkheid. “komen jullie nog een kopje koffie drinken dames”? Nou, koffie? Wij dachten aan een Portje (of 2) want we hoeven morgen toch niet te lopen! We staan al helemaal in de relaxstand, o wat voelt dat lekker!! Lekker slapen en geen wekker zetten, want de sauna is pas om 11.00 uur open.