Onze start was om half 9. Genietend van een stralend zonnetje reden we naar Nijmegen. Om 8.55 uur reden we de Poort van Brabant al binnen. We zijn veel te vroeg!! Op zoek naar de P+R achter het station, met de routeplanner die we hadden uitgeprint op Paaszaterdag. Helaas we raakten het spoor bijster in de Van Krayenhofstraat. Met een beetje zoeken toch gevonden. Stom geluk: Jeannette had de bankpas meegenomen (les nr. 1: bankpas mee). Via lange tunnel en een klim omhoog bij het station aangekomen. Nijmegen nog in alle rust. 10 minuten plastijd. Wat een mooie WC op het station Nijmegen. Voor 50 cent waan je je in een ayurvedische tempel én je kunt er nog plassen ook. (les nr. 2: volgende keer muntjes meenemen).
Bij de bus gekomen….., oeps waar is mijn strippenkaart? Gelukkig verkopen ze in de dus ook losse kaarten. Lekker kletsen onderweg, O, waar moeten we eruit. Even aan de chauffeur vragen waar de uitstapplaats is voor het PP. “nou, dan moet je er hier uit en dan die weg naar beneden lopen tot aan de kerk en daar begint ie”. We stappen uit en lopen de weg die de chauffeur ons heeft gezegd af naar het beginpunt. Janny zegt dat ze verwacht dat we de bus bij de kerk weer zullen zien en ja hoor, ze heeft het nog niet gezegd of de bus waarin we zaten komt doodleuk langsgereden en een ander stel wandelaars die ook in de bus zaten, kijken ons met een grote grijns na: je ziet ze denken: beginnelingen zeker!
Hè, hè het pad gevonden en oei wat een hoop wandelaars. Gelukkig lopen die een andere route, nl. de Roza-mars.Mooi dat wij een andere weg inslaan. Prachtig gebied, loofbossen, glooiend terrein, met hier en daar een flinke klim.
Plaspauze, mooi dammetje met vijver en vallei, appeltje en weer een flinke klim. Nieuw stuk van de route inplannen; gelukkig had Janny dat op het goede 
moment in de gaten. Even een uitstapje naar Plasmolen voor het pannenkoekenhuis Den Tol. Dat bleek te ver weg voor Jeannette, dus dan maar naar “het golfhuisje”. Voor wie deze etappe nog wil lopen: niet doen loop maar door naar Den Tol. Het Golfhuisje is aan de prijs en het fritesvet moet nog worden aangezet voor je kroketje, dus heb je effe?? Terug de route weer opgezocht, heerlijk in het zonnetje, in de luwte van het Reichswald gelopen, jassen open, jassen uit en toen naar rechts, jassen aan, jassen dicht, een rechte lange weg.
Een van de vijvers van het Landgoed St. Jansberg.
Een totaal ander landschap, bijna saai als je net uit die prachtige bossen komt.
Nog een boterhammetje-mueslibrood voor de nodige energie en om de benen nog wat brandstof te geven. Knieën die niet meer willen, last van een hamstring, benen die nog moeilijk zijn aan te sturen; we kijken verlangend uit naar het einde. 
Want daar wacht het IJSJE van Heldro in Ottersum. Je moet er wel voor in de rij staan, maarrrrrrr dan krijg je ook iets lekkers. Op zoek naar de bushalte, effe wachten, busje komt zo. Hé, hé lekker zitten, inkakken, rozig voelen, slaperig worden en dan komt het moment dat je weer in de benen moet. Ah, daar is de auto……godsamme, niet genoeg chiptegoed zegt de monitor bij de slagboom. In z´n achteruit, geen chipknipoplader in de buurt, dan maar weer terug naar het NS station. Helaas geen chipknipper op het station. Dan maar naar de stad bij de ABN/Amro. Helaas, storing! Gelukkig nog een Rabobank in de buurt en weer terugsjokken naar het NS station. (Les nr. 3: controleer het saldo van je chipknip!!). In de auto, onder de klanken van Ruth Jacot “Passie” naar huis. Allebei kleur op het gezicht: een voldaan gevoel; een fantastische dag weer; heerlijk bijgepraat. De proloog is geslaagd; we hebben er zin in om te beginnen aan het noorderlijk deel PP1 bij Pieterburen. Kwart voor 6 thuis.
Het was een prachtige lentedag, die 2e Paasdag 2010; fris maar de natuur stond op uitbotten.
We hebben nu al weer reuze zin in de volgende etappe en kunnen bijna niet wachten tot juni!
