Als twee kneuzen stappen we deze morgen de auto in.
De kanjers van de vorige keer hebben zich teruggetrokken; we zijn ze even kwijt.
En tóch, we weten het allebei: een wandeldag zal ons allebei goed doen. Keer op keer hebben we dat aan den lijve ondervonden.
Bovendien: we weten een leuke koffieplek aan de start. Dáár zullen we de dag beginnen. Samen aan de leestafel met een “aangekleed” kopje koffie en niks anders dan elkaars verhalen.
Een eigenaar die een subtiel signaal weet te vertalen naar een tweede kopje, opnieuw aangekleed met iets lekkers.
Een aanrader: Eeterij de Smoks http://desmoks.nl/# aan de Markt.
Tegen elven zijn we weer boven Jan en starten we de vernieuwde route die om Doetinchem heen via IJzervoorde en kasteel de Slangenberg naar Braamt voert.
Al snel zijn we in het buitengebied en het is prachtig. Lekker weer, hartstikke rustig en prachtige herfsttinten. Mooi rood eikenblad, bloeiende grassen, grazende koeien, een boomhut.
Weer een bijzondere naam ”het kolkstroeterpad”.
Later lezen we dat de buurtbewoners dit pad hebben gevrijwaard van de ruilverkaveling en zo een bijzonder stukje natuur hebben weten te behouden.
We komen langs de dorpsschool van IJzervoorde, waar ook een kringloopwinkel gevestigd is. We maken een praatje met een bejaarde man, wiens vriendin ook het Pieterpad heeft gelopen: heen én terug. Nee, hij niet. Hij is niet meer zo goed ter been….. We vertellen dat we zo genieten van het mooie landschap en hij bereidt ons voor op een deceptie als we de Oude IJssel zijn overgestoken: dan wordt alles anders.
Zo ver is het nog niet.
We lunchen op het “Pieterpadbankje” bij een camping die nagenoeg verlaten is en lopen verder door het gebied van de Slangenburg.
Zo’n ontzettend mooi loofbos in warme kleuren en met heel veel paddenstoelen die ons keer op keer doen stilstaan en genieten.Kasteel Slangenburg; we zijn welkom als we rekening houden met de gasten die voor een training of een retraite aanwezig zijn, of anderszins tot zichzelf willen komen. Het koetshuis blijkt open te zijn en een zelfgebakken appel/notentaart staat ons op te wachten.
Die staat daar ècht voor ons, geen overleg nodig, we gaan er voor zitten. Een stemmig muziekje, dat speciaal voor ons wordt opgezet, vult de ruimte met prachtige kroonluchters en schilderijtjes van plaatselijke kunstenaars (zo schat ik in).
Een kleine dame komt binnen om met de beheerder te overleggen over een spirituele lezing die zij de volgende dag zal geven. Ze zou beter naar haar eigen tips moeten (durven) luisteren. Het is juist de beheerder die de rust kan bewaren en vertrouwen inboezemt.
 |
| Kasteel Slangenburg |
Kom op dames, verder. Er zijn behoorlijk wat kilometers nodig om de calorieën die we genuttigd hebben weer te verbranden.
We lopen langs de gracht om het kasteel heen, schieten een paar mooie plaatjes en dromen weer van later als we samen een fotografiecursus zullen gaan volgen.Allebei doen we ons best om het lijnenspel van Sluis Pol
in beeld te brengen en inderdaad, het landschap ziet er aan de andere kant van de Oude IJssel totaal anders uit.
Geen bossen, geen landgoederen, maar een weidse blik over het grasland.
Geen groet terug vanuit het groepje fietsers, maar och, “zukke zijn zo..”.
Tegen half zes komen we terug in Braamt bij de auberge waar we onze auto geparkeerd hebben.
Een kopje soep en onze dag zit er op.
We realiseren ons dat we geen moment overwogen hebben om de route in te korten. We hebben gelopen, we hebben verteld, we hebben genóten.
En we kunnen er weer even tegen.
Nog wat foto-impressies van de mooie Achterhoek en van deze heerlijke dag:
