Coevorden - Hardenberg 17 februari 2012

Jeannette stond alweer te popelen om weer te gaan lopen;Janny was dit keer wat gematigd enthousiast. Dit had zeker te maken met de mindere weersvooruitzichten voor juist díe dagen die wij hadden gepland. Zoals we vaker doen bij een 2-daagse naar het noorden, vertrokken we ook nu op donderdagavond (16-02-2012) naar Ommen. Op de Dennenlaan 2 lag onze uitvalsbasis voor de komende 2 dagen. We werden er allerhartelijkst ontvangen met thee, lekkere bonbons, verse verflucht en verhalen van 2 mensen die al met pensioen zijn, maar ondanks dat een volle agenda hebben. Toen de thee op was werden we naar ons eigen "appartementje" gebracht. Mevrouw Brinkman had voor ons de lampen al aangedaan en dat was erg gezellig binnenkomen. We hadden de beschikking over een eigen woonkamer, slaapkamer, badkamer en keuken met goedgevulde koelkast en andere lekkere dingen.

Wat een gastvrijheid!!!

Jeannette liet de volgende ochtend zien dat een eitje koken nog niet zo makkelijk is, zeker als je de kookwekker een uurtje te laat zet. Morgen een herkansing; en tegen de tijd dat we het Pieterpad af hebben heeft ze de kunst vast wel onder de knie. Na een ontbijtje, door het buitengebied naar de trein, die al op ons stond te wachten, gewandeld. In Coevorden aangekomen hadden we toch al trek in koffie. Kan dat wel? We hebben nog niets gedaan? Maar met onze vorige wandeling nog even in herinnering, bij het Best Western hotel neergestrekken voor een overheerlijk kopje koffie, met glaasje water en een lekker koekje. En net als bij de vorige wandeling kwamen er direct onderwerpen ter sprake die hoog zaten en met elkaar uitgewisseld moesten worden. Dan bestel je al gauw een 2e kopje koffie en ben je al snel een half uur tot 3 kwartier verder. En toen konden we gaan wandelen...... en zowaar ging er een bleek zonnetje schijnen.

Onze tocht van deze etappe loopt door het stroomgebied van de Vecht in Overijssel. Even buiten Coevorden werd het weer koud en mistig.

Wandelend door een "plas-dras" gebiedje heeft Janny dit prachtige plaatje kunnen maken.
 

De Drentse Poort: een kunstproject van zwerfkeien en deel van een stenen beeldenroute.

Er wordt altijd aan de wandelaar gedacht op het Pieterpad. Er lijkt een stoel neergezet, voor wie wil rusten of zijn schoenen wil herstrikken.

Tot aan Gramsbergen bleef het een rustig gebied tot bij het saaie af. In Gramsbergen hoopten we een toilet en een kop soep te vinden. We vonden er een mooie uitspanning, met een heel bescheiden bordje "open" bij de deur. Na wat exploratie ontdekten we dat het hier een bierbrouwerijtje betrof. Toch maar even die deur openmaken. Daar stonden we in, naar wat later de woonkamer van de bierbrouwer en zijn vrouw bleek te zijn. Soep konden we er niet krijgen, maar wel overheerlijke warme chocomel met cranberrie-noten kruidkoek. Verder werden we zeer onderhoudend op de hoogte gebracht van wat de brouwer had bewogen tot het beginnen van een niet commerciële bierbrouwerij voor liefhebbers van het gerstenat, hoe hij het pandje had gekocht "laat de aardappelen maar staan, we gaon naar Boonstra", hoe hij de kerkbanken in tweeën had gezaagd om ze in te passen in zijn brouwruimte als café/proeflokaal.

Kortom de man, "de Proater", brouwde de woorden en volzinnen waar je bij stond. Eerst heel onderhoudend en interessant, later bleken het vooral stokpaardjes. Maar in ieder geval was het een mooi plekje. Na een rondleiding en een moment gevonden te hebben waar hij zijn mond hield, konden we eindelijk weg en onze wandeling vervolgen. Maar niet voordat ik Janny had kunnen wijzen op een prachtige spreuk aan de schouw: "Loat 'n ândern ok es proat'n". Maar wie in Gramsbergen komt en wiens oog valt op de brouwerij, ga er beslist binnen. http://www.mommeriete.nl/

We vervolgen onze weg door het pittoreske dorpje Gramsbergen

naar Ane en naar Hardenberg. Onderweg houden we een bleek zonnetje, maar een koude wind. Even stoppen voor een boterhammetje, maar niet te lang; terwijl je gezicht opwarmde in de zon, werd je rug ijskoud geblazen door de wind. Ergens onderweg ontdekte Jeannette dat ze vanmorgen in Coevorden niet had uitgecheckd met haar kersverse NS-OV-chipkaart. Aangekomen in Hardenberg dan maar uitchecken, 20 minuutjes wachten en weer inchecken. Goedkoop ritje vandaag.
Moe aangekomen in Ommen, even twijfelen of we doorlopen naar de Jumbo voor boodschappen of toch eerst voor een warme douche gaan. Dat laatste, nadat we eerst voor dood op de stoel hebben gelegen. Toch erop uit voor een maaltijd, nu wel met de auto, want het centrum van Ommen was toch nog zeker een half uur lopen geweest. Tijdens de maaltijd kakte we allebei in, maar vooral Janny had de pijp behoorlijk leeg. Thuis direct het bed in; Janny heeft niet meer gemerkt dat het licht uitging.

De mooiste foto van de dag heeft Janny gemaakt. Op de Vecht lag hier en daar nog ijs. Deze parel lag te schitteren in de zon. Het is wel een heel bijzonder plaatje geworden.

Twee uitersten in één wandeling:



Aankondiging van het vroege voorjaar: een bloeiende Hamamelis