PP Pieterburen-Winsum 24-06-2010

Het grote, echte werk gaat beginnen! Na wat uurtjes voorbereiding en gepuzzel, lijstjes maken en koffertjes pakken, gaan we op weg naar het noorden. Het is woensdagavond 23 juni en om klokslag 7 uur staat Janny met de auto voor. "Feeling good", prachtig weer, 3 heerlijke avontuurlijke dagen in het vooruitzicht, met minimaal een 9 voor wandelweer. We wisselen de dag uit, drinken onze koffie bij de pomp, zien "oehoehoehoerend hard" caravans voorbij komen, die nog even door de Rijkspolitie aan een laatste inspectie worden onderworpen (het is nl. zaterdag TT-Assen - hierover later meer) en voor we het weten zijn we bij de stad Groningen aangekomen. Winsum is Gouw gevonden en we worden warm onthaald door de 5 katten van mevrouw Mulder. Een heerlijk knus "thuis" is onze stek de komende 3 nachten. Na een verkenningsrondje door de buurt duiken we ons bedje in en worden nog even uit onze slaap gehouden door de waarschuwingsbellen van de spoorlijn, die die avond van de leg zijn. Half 8 is onze ontbijtafspraak. Een rijk gedekte onbijttafel staat ons op te wachten met een glunderende mevrouw Mulder in haar badjas. Ze draagt ons van alles aan: van warme broodjes, tot appeltjes, van boterhamzakjes tot verse (uit eigen tuin) aardbeitjes. Half 9 rijdt onze regiotaxi voor en ja hoor het is weer een leuke chauffeur. Dat hebben we al snel vastgesteld. Een beetje jong voor 50+ers, maar kijken mag......... en praten met de chauffeur gelukkig ook. Hij zet ons af bij het monument van de Homan Linthortspolder, alwaar we te voet naar de dijk gaan. We willen écht dáár beginnen.

Eerst over de slikken en de Waddenzee kijken, "high 5" en "Nederland here we come", en dan op pad. Genietend van het Groningse vlakke land, de mooie weggetjes, mooie helder blauwe luchten, komen we aan in Pieterburen.
Hier willen we samen op de foto! Een lange-arm-kiek dus, die door ons lengteverschil niet helemaal voldoet aan het beeld dat we willen, maar wél duidelijk maakt dat we eens als BUREN zijn gestart!! Janny ontdekt een mevrouw die plantjes aan het dompelen is voor een soort kerkje. Er is direct een klik en een leuk gesprek en het voelt alsof we er een vriendin bij hebben die ochtend. De Buren van Pieter biedt een saai en ongezellige aanblik, maar bij de theeschenkerij verderop in het dorp vinden we onze koffiestek.




Het wordt nog iddylischer wanneer we in de tuin neer strijken. Het blijkt een tuin die vroeger toebehoorde aan een weem- en boerderijpastorie. www.domiestoen.nl. Héél lang genieten we van dit zalige plekje met koffie en met appeltaart en weer met koffie, en ...., O ja, we moeten vandaag nog een PP-afstand lopen. Dan toch maar eens beginnen. We worden nog uitgezwaaid door onze "nieuwe vriendin". Onderweg veel vriendelijke mensen, schooljeugd op de fiets, erg veel mooie huizen en dito tuinen, molens en bruggetjes, maar ook vermoeiheid en warmte die gaan opspelen.
















Rond 3 uur terug in Winsum waar het bankje bij de voordeur van mevrouw Mulder onze eerste rustplaats biedt. Schoenen uit en voeten aan de lucht, hèhè wat lekker. Douchen, toegeven aan slaap, eten bij De Gouden Karper wat een beetje een té vergulde titel bleek voor wat je kreeg en als toetje konden we geen pap meer zeggen. Met een half oog voetbal gekeken (Nederland-Kameroen 2-1) en bijna gelijk met het laatste fluitsignaal het bed in.

In het dorpje Eenrum woonden ook Oranje-fans!








Feiten van de dag: zonnig en warm +/- 23 C - 22,5 km - 25.129 stappen. Het stuk van de dijk naar Pburen was blijkbaar toch langer dan we vantevoren hadden gedacht! Het blijkt nl. de langste wandeling van deze 3-daagse te zijn geworden.