Reuver - Boukoul 17 mei 2014

Het beloofde een prachtige dag te worden; zon en een lekkere temperatuur, weinig wind en geen regen. Ideaal wandelweer! Voordat het zover was, moest ons traject worden vastgesteld. Werd het de wandeling naar Millingen ad Rijn, of naar Roermond. Beide trajecten 24 km lang, te veel voor ons deze keer. We moeten weer even opbouwen, lang niet meer grote afstanden gelopen. We besluiten de route Reuver –Swalmen - Boukoul te lopen.

Gewoon halverwege de afstanden en dus niet volgens het boekje. Maar wij lopen sowieso niet volgens het boekje…….

Een mooie dag dus, werd beloofd…….maar onderweg naar Venlo, op de A73 trok alles dicht, het werd heïig en grijs. Maar gelukkig bij Tegelen brak de zon weer door en aangekomen in Reuver konden we de door Janny meegebracht koffie in het zonnetje, zittend op een electriciteitskastje tegenover het station, opdrinken.

Koffie erin, schoenen nog even goed doen…..welke kant moeten we eigenlijk op?  We moesten nl. nog óns beginpunt van deze PP-route vinden: Café de Grens. Ha, een plattegrond. We moeten het spoor over, of toch niet? En prompt liepen we de verkeerde kant uit, maar het voelde goed! Omdat er knooppunten aangegeven zouden moeten zijn en we die nergens zagen, toch maar even vragen. De man in kwestie zei al meteen: “da’s nog een heel eind lopen, wel 4 km”. Waarop wij zeiden dat daar pas het beginpunt van onze wandeling was. We hoorden de man aan en volgden zijn aanwijzingen, maar het vóelde niet goed. Nog maar een keer vragen bij de stoffenwinkel. Even de mevrouw niet storen, want die stond net 10 meter band af te meten. “O, da’s ies nog een heul end”. Ja, dat weten we, maar zitten we goed? “Ja, jullie moeten het spoor over en alsmaar rechtdoor”. Dus tóch het spoor over! 

Mooie voortuintjes in Reuver en Jo’s IJssalon,

hmmm.... die onthouden we!

lekker zonnetje en toch aan de linkerkant hing weer die donkere grijze lucht van onderweg. Café de Grens was niet echt een uitbater naar ons hart, dat wisten we nog van de vorige keer. De volgende stek is over 7 km. We besluiten door te lopen naar Café de Bos. De tocht van vandaag gaat vaak door het bos en soms aan de rand van het bos. 

We zijn toe aan een plaspauze en gelukkig is Café de Bos in zicht. Leuk terras, waar een aantal mensen al heerlijk van grote stukken taart zitten te smullen. Er komt maar geen bediening, dan maar vast plassen en kijken of ze misschien ook appeltaart, ons ultieme PP-gebak, hebben. Janny komt terug met de mededeling, géén appeltaart maar wel veel taarten met slagroom, of heb ik toch die appeltaart over het hoofd gezien? Jeannette gaat eens kijken en plassen, maar geen appeltaart en ook nog steeds geen bediening. Omdat we alweer een liter vocht lichter zijn en geen zin hebben in slagroomgebak, doen we de schoenen weer vast en lopen door. 250 mtr verder komen we een heerlijk bankje in het bos tegen, waar we onze boterhammetjes opeten. Lowbudget vandaag!

Het dorpje Swalmen is wel een pareltje, met het riviertje de Swalm

meanderend rond en door het dorpje heen. Het dorpje is ontstaan uit een oude heerlijkheid onder Gelre. Op het marktpleintje staat een monumentale kerk en een historisch pandje waarin nu een uitbater zijn heerlijkheden aanbiedt.

Een mooi stukje van de wandeling langs de ene kant het buitengebied van Swalmen en aan de andere kant mooie huizen. Over bruggetjes en smalle paadjes.

De waterkant met wilde bloemen erlangs trekt natuurlijk onze belangstelling en we proberen dit vast te leggen op de gevoelige plaat. 

Hiervoor moet je soms in moeilijke houdingen gaan staan om het er goed op te krijgen.
Het is nog maar een gooi naar Boukoul en nog vroeg in de middag. In gedachten maken we de afweging of we tóch zullen doorlopen naar Roermond…….maar neen, nadat we onze benen en spieren hebben laten spreken nemen we het verstandige besluit om in Boukoul te stoppen. 

We komen nog langs Kasteel Hillenraedt waar de Gravin van Swalmen woont. Ze is eigenaresse van het kasteel, het landgoed en vele boerderijen in de omgeving. Volgens een voorbijganger stelt zij het niet op prijs als we haar oprijlaan oplopen; zelfs niet voor een foto! 









Ook komen we langs een soort van B&B/kampeerboerderij met in de voorplaats in het bos allerlei houtsnijwerk. De accommodatie was duur en sober. Had op ons geen aantrekkingskracht. 

In Boukoul leek het wel siësta! Geen levende ziel op straat en alle huizen potdicht. Maar gelukkig was er een oud baasje zijn tuintje aan het schoffelen, aan wie we de weg naar de bushalte konden vragen. Wat een mazzel, die was om de hoek; nog een mazzel hij reed maar 1x per uur, maar kwam al over 13 minuten. Buurtbusje kwam dus zo en bracht ons naar het station in Swalmen en daar kwam de trein naar Reuver ook binnen 10 minuten. 

We hadden nog geen euro uitgegeven vandaag  - aan eten en drinken tenminste – dus: op naar Jo’s IJssalon! En niet voor zomaar een hoorntje met een bolletje erop, neen de dames gingen voor een heuse coupe.

Achteraf toch wel een beetje veel! Ook een moment om terug te blikken op de inmiddels gelopen wandelingen. Janny had nl. de PP-fotoboekjes meegebracht. De glimlachen gingen van oor tot oor bij de leuke plaatjes en de conclusie die we trokken was dat er toch een paar hele mooie foto’s door ons zijn gemaakt in de loop der wandelingen.









We waren weer op een redelijke tijd thuis en daar werd duidelijk dat lopen tot Boukoul een goede beslissing was, want ik was doodmoe. Zijn dit de jaren die gaan tellen, of is het gewoon een gebrek aan “training”.

Binnenkort gaan we serieuze plannen maken voor misschien wel een twee-daagse van Braamt, via Millingen ad Rijn, naar Groesbeek. Dan hebben we het contact tussen noord en zuid gemaakt en gaan ons richten op de grote finale naar de St. Pietersberg!